MËKATET BËHEN SHKAK PËR POSHTËRIMIN E NJERIUT

Mëkatet janë shkak i poshtërimit të njeriut tek Allahu dhe i pavlefshmërisë së tij në sytë e Krijuesit.

Hasan El-Basriu ka thënë: “U poshtëruan prej Tij, sepse nuk iu bindën, e sikur të ishin krenarë,  Allahu do t’i mbronte”.

Kur njeriu e poshtëron veten para Allahut, atë nuk do ta nderojë askush, siç thuhet edhe në Kuran: “Atë që e poshtëron Allahu, nuk do të ketë njeri që ta nderojë.”[1] Edhe nëse ka njerëz që e madhërojnë, ata e bëjnë prej frikës nga e keqja që mund t’iu sjellë ai. Dhe, në realitet ky madhërim ndaj tij është gjëja më e pavlerë dhe më e urryer në zemrën e tyre.

Njeriu vazhdon në kryerjen e mëkateve, derisa në zemrën e tij këto mëkate bëhen të pallogaritshme. Padyshim, kjo është një shenjë e qartë shkatërrimi, sepse sa më shumë të zvogëlohet mëkati në sytë e njeriut, aq më shumë zmadhohet ai tek Allahu.

 

Në “Sahihun” e Buhariut transmetohet se Ibn Mesudi ka thënë: “Besimtari i shikon mëkatet e tij si të jetë në rrëzën e një mali, duke patur frikë se mos ky mal i bie përsipër. Kurse, krimineli i shikon mëkatet e tij si një mizë që i ka qëndruar në hundë dhe e largon me dorë, derisa ajo të fluturojë.”[2]

[1] – El-Haxh18.

[2] – (5949). E transmeton edhe Muslimi (2744).

Titulli në shqip: “Sëmundja dhe Ilaçi”
Autori: Ibn Kajjim el Xheuzije (751h)

You may also like...